Trainingsacteur, coach en trainer Anne Olieroock:

Over de opleiding

“Mijn interesse in de opleiding Systemisch Coachen was tweeledig. Ik zocht een verdieping in zowel mijn persoonlijke als mijn professionele ontwikkeling, binnen mijn werk als trainingsacteur, coach en trainer (deze 3 rollen verweef ik met elkaar).

Als trainingsacteur merk ik vaak tijdens de reflectie en feedback, ofwel vanuit de deelnemer of vanuit mijzelf, dat we teruggrijpen op het grotere geheel waarin gedrag plaatsvindt: het systeem van de deelnemer en het systeem waar ik op dat moment in ‘acteer’. Dit wordt meestal benoemd in andere bewoordingen dan het woord ‘systeem’, echter is de onderliggende dynamiek dan duidelijk aanwezig.

De combinatie van het gedrag van de deelnemer en het gedrag dat ik neerzet als acteur en het systeem of de systemen waarin wij ons bewegen, levert vaak waardevolle inzichten op voor zowel de deelnemer die oefent als voor de deelnemers die observeren. Deze systemische lagen komen vaak intuïtief naar voren in het spel en de nabespreking.

Binnen deze opleiding wilde ik me nog verder bekwamen in het stellen van onderzoekende vragen en in het geven van feedback en reflectie vanuit fenomenologisch systemisch waarnemen en handelen.

Een ander deel van mijn interesse kwam voort uit mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Ik ben veel bezig met mijn handelingsperspectief binnen de systemen waarin ik mij beweeg. Sinds een aantal jaren ben ik me steeds meer bewust van de patronen, wat er gebeurt en wat ik zie gebeuren, binnen systemen. Daarbij ben ik altijd benieuwd hoe je eigen gedrag, overtuigingen, geschiedenis, ervaringen, trauma, overlevingsmechanismen, normen en waarden binnen een systeem of dynamiek kunt herleiden.

De opleiding zelf heb ik ervaren als dynamisch lerend en groeiend voelend. Nieuwsgierig en met verwondering voor wat zich aandiende. Met gevoel voor aanwezigheid en zoekend naar afwezigheid in wat wel of niet gezegd werd. De ervaring van het niet weten en het denken wel te weten. Een rit in een rollercoaster van confronterende thema’s waarin de letterlijke verdieping voorbij mocht komen, waarin alle systemen van deelnemers ook weer één systeem werden, dezelfde thematiek zichtbaar en onzichtbaar anders op de voorgrond wilde treden, opgelost werd waar de erkenning gevoeld en omarmd werd en gelaten wanneer eerst ruimte gemaakt moest worden voor andere patronen die voorrang nodig hadden. Met liefde voor het geheel en voor dat wat ingesloten wilde worden.

Het bracht me de bevestiging dat specifieke dynamieken, patronen en thema’s allemaal een eigen gezicht hebben en binnen elk systeem op eigen unieke wijze naar voren komen. Eenzelfde thematiek, dynamiek of patroon kan spelen binnen personen en dit heeft binnen elk persoon of systeem van die persoon een andere representatie, ander gedrag, andere woordkeuze.

En hierop volgend: waar een thema binnen het systeem van iemand erkenning krijgt, ontstaat nieuwe of andere zichtbare ruimte voor het thema binnen het systeem van iemand anders. Dat het thema nu gezien, ervaren of gevoeld mag en kan worden. Als ware de lerende loop van het systeem van een specifiek thema zelf. Erkenningsruimte in het geheel. Binnen de evolutionaire kracht.”

Wat ik meeneem in mijn werk en persoonlijke leven

“De opleiding heeft mij van binnen afgestoft, geconfronteerd met mijn eigen pijnlijke waarheden, mijn zelfregulatie naar een hoger niveau gebracht, mij laten afremmen in gesprek, het mes laten hanteren, beter en helder leren doorvoelen van de systeemenergie, het jezelf toestaan het niet te weten bestendigd en leren omdenken in dat wat er gezegd wordt en wat juist niet. De afwezigheid meenemen in de aanwezigheid.

En nog persoonlijker: binnen de opleiding heb ik een voor mij minder makkelijk eigen thema kunnen insluiten. Een thema waarvan ik had verwacht er niet mee te kunnen gaan werken kon ik zien en aankijken, uitspreken dat het er is en dat ik het zie. Voor het geheel van mij en van de ander. In liefde.

In mijn werk voel ik nu nog meer liefde voor systemen, de mens, gedrag, representatie van thema’s. Een voor mij passende manier om systemisch coachen mee te nemen in mijn vak als trainingsacteur en mijn honger naar verdere verdieping in patronen, overlevingsmechanismen en het bevragen van coachees.

Mijn manier van kijken en ervaren is naar een ander level gebracht. Het laat me op het perron stilstaan om om me heen te kijken naar mensen, in de trein contact te leggen met onbekenden, het lege midden op de dag op te zoeken voor mijn eigen gemoedsrust, betere keuzes te maken wanneer ik zelf vastloop en/of wanneer mijn deelnemers vastlopen. Minder makkelijke thema’s in opdrachten te omarmen en aanwezig te laten zijn, verkennende gesprekken aan te gaan hierover en te stoppen als een deelnemer een eerste stap heeft gezet in plaats van ‘het geheel’ in één keer te willen oplossen. Erkenning heelt. Liefde heelt.

Waar ik dacht vooral mijn professionele rugzak te komen vullen, heeft deze opleiding mij er nog bewuster van gemaakt dat persoonlijke en professionele ontwikkeling hand in hand lopen. Je wordt positief geraakt door andere deelnemers, je leert van en met elkaar, liefdevol erkenning te geven aan je monsters en komt er completer en op een nieuw te ontdekken laag uit. Ik zeg doen!”