Organisatieadviseur Caroline van Hattem:

“Voor mij ging deze masterclass over steeds helderder worden. Helderder kun je misschien ook zien als eerlijker, maar in ieder geval: met het minst aan opsmuk. Het nodigde me uit om nog preciezer te voeler, eerlijker te kijken en los te laten wat niet wezenlijk is. Dat is voor mij een belangrijke ontwikkeling.

In mijn werk als organisatieadviseur kom ik vaak op plekken waar het schuurt. Waar het niet meer klopt. En juist daar ligt voor mij de interessante beweging: wat speelt er nou echt? De bovenstroom gaat vaak al lang niet meer over waar het werkelijk om gaat. Wat ik in Presence in Stillness herkende, is hoe belangrijk het is dat je (helemaal als begeleider) kunt aanvoelen: hier klopt iets niet. Dat vermogen om tussen de regels door te lezen, om waar te nemen wat er onder de oppervlakte speelt, is voor mij een enorme kwaliteit en werd in deze dagen verder verdiept.

Wat me misschien nog wel het meest raakte, was de stilte. We hebben echt veel in stilte gewerkt. En dat is ook wat stillness voor mij is: voelen, zonder opsmuk. Alleen dat al is best confronterend. We zijn zo gewend aan woorden, aan uitleg en aan duiding. Maar hier ging het juist meer om ervaren. En pas daarna misschien woorden vinden voor wat er is gebeurd.

Voor mij werd opnieuw voelbaar dat heling niet altijd via woorden hoeft te gaan. Soms brengt stilte juist veel meer. Het kan ruimte geven om te helen, zonder dat je ergens van af moet, iets hoeft op te lossen of direct hoeft te begrijpen. In stilte kan iets gebeuren wat je niet goed kunt uitleggen, maar wel heel precies kunt voelen.

De bedding van de trainers Marion Latour en Simon Hausner heb ik als heel krachtig ervaren. Het zijn prachtige dragers van het veld. Wat ik ook mooi vond, is dat Marion altijd begint vanuit: we hebben geen vast programma. Daar hou ik van. Omdat het helpt om los te komen van de kaders in je hoofd van: nu gaan we dit doen, nu gaan we dat doen. Als je je daarvan los kunt maken, kunnen dingen gaan stromen. Dat is mijn ervaring.

Ook het werken met de paarden heeft diepe indruk op me gemaakt. Voor mij was dit echt een verdieping óp een verdieping. Wat me daarin vooral raakte, is hoe paarden volledig hier en nu zijn. Geen opsmuk, geen filters. En ook geen ‘moeten’. Er is een kader -de paddock en de stal- maar binnen dat kader mag ontstaan wat ontstaat. Juist dat voelde heel wezenlijk.

Wat daarnaast bijzonder is, is hoe respectvol paarden zijn. Hoe direct, zonder ruis en zonder filter. Dat sluit voor mij helemaal aan bij waar deze masterclass over gaat: aanwezig zijn bij wat er is, voelen zonder opsmuk, en ruimte maken voor iets wat zich niet laat afdwingen.

De manier van werken is eigenlijk heel eenvoudig. Meestal werk je in groepjes van drie: één iemand ligt op de tafel en twee mensen begeleiden eromheen. Degene die ligt, bepaalt zelf de spelregels. Wil ik aangeraakt worden of niet? Door één persoon of door allebei? Dat is ongeveer de basis. Vanuit daar ontstaat wat ontstaat.

De paarden lopen ondertussen vrij rond. Soms zijn ze heel betrokken, soms totaal niet geïnteresseerd, en dat maakt eigenlijk niet uit voor het proces. Je ligt op de tafel, ontspant, en dat gaat vaak verrassend snel. Er hoeft niets geforceerd te worden. Er is geen vaste route, geen ‘nu moet dit gebeuren’. Wat gebeurt, gebeurt.

Ook het groepsproces vond ik bijzonder. Op de laatste dag tijdens de lunchpauze voelt het alsof je elkaar je hele leven al kent. Niet omdat je elkaar zo veel hebt verteld, maar omdat het zich afspeelt op een dieper, energetisch niveau. Het gaat niet meer over je rol, je functie of je werk. Niet wat je doet, maar wie je bent. Wederom zonder opsmuk. Het gaat niet over wat je doet, maar over wie je bent.

Voor mij was Presence in Stillness dan ook niet zomaar een workshop, maar echt een masterclass: een verdieping op kennis en ervaring die er al is. Niet iets wat je even volgt, maar iets wat doorwerkt. Juist doordat er zo weinig werd opgelegd en er zoveel ruimte was voor stilte, aanwezigheid en wat zich van binnenuit wilde laten zien.”